ตอนที่ 35 คล้ายความสงสาร แต่ก็ไม่ใช่แค่นั้น

ตอนที่ 35 คล้ายความสงสาร แต่ก็ไม่ใช่แค่นั้น

บนตู้ประตูแก้ว ซูหว่านมีหลายจังหวะที่กลัวว่าตู้จะสั่นจนหล่นลงมา

เธอผลักเขา จูบของเขาร่วงลงมาไล้ไปตามลำคอเรียวยาวของเธอ นิ้วมือสอดเข้าไประหว่างนิ้วของเธอที่ยันอยู่บนแก้ว สิบนิ้วประสานกันแน่น

แหวนแต่งงานบนนิ้วนาง ภายใต้แสงไฟ ประกายแสงของเพชรเป็นประกายระยิบ

ก็ไม่ยอมฟังคำเธอเลย

ซูหว่านรู้สึกว่าตัณหาคือปีศาจและก็คือเทวทูต

ทำให้เธอบางครั้งเหมือนลงนรก บางครั้งก็ท่องอยู่ในสวรรค์ ความสุขสมมากับ “ความเจ็บปวด” “ความเจ็บปวด” มักมีความสุขเจืออยู่ และช้า ๆ เธอยังหลงใหล “ความเจ็บปวด” แบบนี้ด้วย