กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 289 หากมีชาติหน้า
เมื่อซูหลิงเห็นมารดา นางก็ห่อตัวด้วยผ้าห่มไว้แน่น
ในดวงตาเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตา
หลี่ซื่อก้าวเท้ายาวๆ ไปที่ข้างเตียง
เมื่อสายตาของนางปะทะเข้ากับรอยรักที่ยังคงหลงเหลืออยู่บนลำคอของบุตรสาว
นางกุมหน้าอก หายใจติดขัดเล็กน้อย
นางตัดใจ ยกมือขึ้นตบหน้าบุตรสาวไปฉาดหนึ่ง
เพียะ!
นี่เป็นครั้งแรกที่หลี่ซื่อตบตีซูหลิง
หลี่ซื่อชี้หน้าซูหลิง นิ้วมือสั่นเทา ตวาดด่าเสียงหลง “พูดมา ชายชู้ผู้นั้นคือใคร! เจ้าเป็นถึงสตรีสูงศักดิ์ เหตุใดถึงได้เป็นเช่นนี้ เป็นเช่นนี้ได้!