กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 288 ร้องไห้จนตาแดง
ทันทีที่เฟยลั่วได้ยินเฟ่ยเยี่ยนกล่าวว่าไม่รีบ เขาก็กลอกตาขึ้นบนอย่างแรง
ไม่ว่าเรื่องใดก็ไม่รีบร้อนไปเสียหมด
ปิศาจรักสองตัวนั้น เลี้ยงจนเสร็จสมบูรณ์ตั้งนานแล้ว แต่กลับยังไม่นำไปใช้เสียที
เฟ่ยเยี่ยนได้ยินเสียงเคาะเบาๆ เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ออกมาเถิด”
ประตูลับเปิดออกอย่างกะทันหัน
ทหารเงาผู้หนึ่งเดินออกมาจากมุมมืด
เมื่อเฟยลั่วเห็นทหารเงาผู้นี้ เขาก็ก่นด่าเฟ่ยเยี่ยนในใจว่าหน้าด้านไร้ยางอายที่สุด
นี่คือคนของเขา เฟยลั่ว! ที่เป็นคนบ่มเพาะขึ้นมา!
คาดไม่ถึงว่านอกจากเฟ่ยเยี่ยนจะล่วงรู้แล้ว ยังหยิบยืมมาใช้งานได้อย่างคล่องแคล่วอีกด้วย