ตอนที่ 72 ฝืนยิ้มบางๆ

ตอนที่ 72 ฝืนยิ้มบางๆ

เวลาเดียวกันนั้น ณ จวนอัครมหาเสนาบดี

ต่งซินรุ่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย จิตใจว้าวุ่นอยู่บ้าง

หนานชิงชิงยื่นมือไปโบกไปมาตรงหน้าต่งซินรุ่ย “ซินรุ่ย ตกลงว่าเจ้าได้ยินที่ข้าเพิ่งพูดไปเมื่อครู่หรือไม่?”

ต่งซินรุ่ยดึงสติกลับมา ฝืนยิ้มบางๆ “หืม?”

หนานชิงชิงชำเลืองมองนางแวบหนึ่ง ก็รู้ว่าเมื่อครู่นี้นางกำลังเหม่อลอย นางหัวเราะเยาะ

“ถังเจาปี๋เสียชื่อเสียงป่นปี้ไปหมดแล้วเพราะเรื่องบัดสีอันน่าขยะแขยงนั่น”

“คาดว่าต่อไปนางคงไม่มีหน้าออกจากจวนแล้วล่ะ”

ต่งซินรุ่ยมีรอยยิ้มประดับที่มุมปาก นางส่ายหน้าด้วยความจนใจและเวทนา “นางจะทำตัวไร้ค่าเช่นนี้ไปไย”