กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 71 ขอให้ความปรารถนาของเจ้ากลายเป็นความว่างเปล่า!
“เจ้าตัวน้อย มานี่สิ” ท่านย่าใหญ่ซูมองถังเจาปี๋ด้วยรอยยิ้ม “ยายจะคอยหนุนหลังเจ้าเอง”
เสียงเรียกของฮูหยินผู้เฒ่า ทำให้ถังเจาปี๋เก็บซ่อนท่าทีอันแข็งกร้าวก่อนหน้านี้ลงในทันที ดวงตางดงามของนางมีหยาดน้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาวูบหนึ่ง
นางไม่คิดเลยว่ายายจะมาปรากฏตัวที่นี่
ซูจื่อเหลียงและซูจื่อจิ้งเห็นบรรพชนมาถึงสำนักศึกษา ก็รีบเข้าไปทำความเคารพทันที
“พวกเจ้าสองคนนี่มันยังไงกัน พี่สาวของพวกเจ้าถูกพวกเขารังแกจนแย่แล้ว ยังจะยืนดูไม่ยอมช่วยอีก”
ท่านย่าใหญ่ซูยกไม้เท้าในมือขึ้นเคาะพื้นเบาๆ สองสามครั้ง แม้น้ำเสียงของนางจะไม่ดังนัก ทว่ากลับเปี่ยมไปด้วยความน่าเกรงขาม
ซูจื่อเหลียงและซูจื่อจิ้งประสานมือยอมรับผิด “หลานผิดไปแล้วขอรับ”
“ย่อมเป็นความผิดของพวกเจ้าอยู่แล้ว”
ฮูหยินผู้เฒ่าเชิดคางขึ้นเล็กน้อย กวาดสายตาดุจคบเพลิงมองผู้คนบนลานกว้าง