กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
โม่ชิงเหยียนยกปลายนิ้วขึ้นเล็กน้อย ลำแสงสีขาวประกายระยิบระยับดุจดาวตกสายแล้วสายเล่าพาดผ่านนภาอย่างต่อเนื่อง จุดประกายความสว่างไสวให้ห้วงดาวอันเงียบสงัด
ดวงดาวระยิบระยับพร่างพราย สายลมราตรีเย็นเยียบพัดเส้นผมยาวข้างขมับของเธอปลิวไหว ฟู่หนิงหันกลับมามองอย่างเหม่อลอย ดวงตาดอกท้ออันเป็นประกายสะท้อนม่านตาสีเขียวหมึกของชายหนุ่มที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรักลึกซึ้ง
โม่ชิงเหยียนสวมชุดพิธีการสีขาว ในมือถือช่อดอกทานตะวันไว้หนึ่งช่อ กำลังก้าวเท้าเดินเข้ามาหาเธออย่างช้า ๆ
“สุขสันต์วันเกิด หนิงเป่า”
ฟู่หนิงยกมือขึ้นโอบรับช่อดอกทานตะวันช่อใหญ่ มองชายหนุ่มที่เมื่อแต่งตัวอย่างประณีตแล้วยิ่งดูมีเสน่ห์เย้ายวนใจด้วยความประหลาดใจระคนยินดี