กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ซาโมราถูกหมอนที่ลอยละลิ่วมาจากนอกชั้นฟ้ากระแทกเข้าเต็มเปา ขณะที่กำลังงุนงงว่าลูกสาวของตนหยิบหมอนมาถือไว้ตั้งแต่เมื่อไร เสียงหนึ่งที่เขาเฝ้าคิดถึงมาเนิ่นนานก็ดังเข้าสู่ขม่อมพร้อมกับหมอนใบนั้น
“ซาโมรา บอกตั้งกี่รอบแล้วว่าอย่ามาอวดเสียงดังแปดหลอดตอนฉันนอน ทำไมถึงไม่ฟังบ้าง หึ เชื่อไหมว่าฉันจะเอามีดปาดลิ้นคุณทิ้งซะ!”
อวี๋ซูเหอดึงผ้าห่มออกแล้วลุกขึ้นนั่ง จ้องมองชายร่างสูงใหญ่ฝั่งตรงข้ามที่ยืนบื้อใบ้อยู่กับที่ด้วยสีหน้าเปี่ยมโทสะ
“ซูเอ๋อร์?” ซาโมราพึมพำเสียงแผ่วเบา นัยน์ตาคมดุแลดูเคว้งคว้างขณะมองภรรยาที่นั่งอยู่บนเตียงกำลังคำรามใส่เขาด้วยความโมโห