ตอนที่ 287 นายท่านรอดแล้ว

“เจ้าบ้าเฟิงเหมียน ผ่านมาตั้งหลายปี ในที่สุดนายก็ทำเรื่องดี ๆ เข้าตากรรมการสักเรื่องแล้ว!” อวิ๋นซูกระโจนเข้ากอดอกเขาด้วยความตื่นเต้น คว้าถุงผ้าใบเล็กในมืออีกฝ่ายมาได้ก็ผลักเขาออกทันที

เฟิงเหมียนยังไม่ทันได้เคลิบเคลิ้มในใจ กลิ่นหอมกรุ่นนุ่มนิ่มในอ้อมอกก็พลันว่างเปล่า ช่างแสนสั้นราวกับความฝัน…

อวิ๋นซูเปิดถุงผ้า เทออกมาดู เมล็ดทานตะวันสีทองอร่ามที่อวบอิ่มทุกเม็ดทำให้เธอยิ้มจนตาหยี ความตื่นเต้นในแววตาไม่อาจซ่อนไว้ได้เลย

“นายท่านมีทางรอดแล้ว! เร็วเข้า ๆ ฉันต้องรีบสกัดแก่นสารของทานตะวันทองออกมาก่อน โจวโจว ไม่กี่วันนี้เวลาทานข้าวไม่ต้องเรียกฉันนะ! ท่านเตรียมตัวไว้ก่อนได้เลย!”