ตอนที่ 286 อันนี้ใช้ได้ไหม?

“หา?! นายบอกว่านายมาหาใครนะ?”

ความตกตะลึงชั่วขณะทำให้ฉือเยี่ยนและเสิ่นอวี้ลืมการกระทำของกันและกัน พากันหันไปมองเฟิงชิงที่ยังคงมีรอยยิ้มประดับใบหน้า

เสิ่นอวี้ตั้งสติ พลางปล่อยมือจากฉือเยี่ยน แล้วช่วยหุบปากให้เขาไปพร้อมกัน “ขอเสียมารยาทถามหน่อย นายสนิทกับอีกฝ่ายมากเหรอ?”

มุมปากของเฟิงชิงอมยิ้ม ก่อนจะพยักหน้าอีกครั้งท่ามกลางสายตาตกตะลึงและสงสัยของทั้งสองคน

“แคล้ง” คางที่ฉือเยี่ยนอุตส่าห์หุบลงได้ยากลำบากหล่นลงไปกองกับพื้นอีกรอบ

“เวลาไม่เช้าแล้ว ผมคงต้องขอตัวลาไปก่อน” เฟิงชิงสัมผัสได้ถึงตำแหน่งของอวิ๋นซู จึงเงยหน้ามองไปยังทิศตะวันออก แล้วพยักหน้าให้ฉือเยี่ยนอย่างนุ่มนวล

“อ๋อ ๆ ไปดีมาดีนะ…”

ฉือเยี่ยนที่กำลังเหม่อลอยพยักหน้าหงึก ๆ อย่างเซ่อซ่า แล้วยืนส่งอีกฝ่ายจากไปพร้อมกับเสิ่นอวี้