ตอนที่ 283 นี่ตายแล้วเหรอ?

“ครืน ๆ”

ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เดิมทีปลอดโปร่งพลันมีเมฆดำทะมึนเข้าปกคลุม ลมกรรโชกหวีดหวิว เรือนยอดของต้นไม้โดยรอบไหวเอนไปมา ส่งเสียงซ่า ๆ

“เปาะแปะ”

“ทำไมจู่ ๆ ฝนถึงตกได้ล่ะ เมื่อกี้ยังแจ่มใสอยู่แท้ ๆ!” ฉือเยี่ยนเกาะขอบหน้าต่าง เบิกตากว้างมองลมกรรโชกและฝนตกหนักด้านนอก

“จิ๊บ!” เสี่ยวปาราวกับรับรู้บางอย่างได้จึงเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตมองออกไปข้างนอกอย่างเลื่อนลอย อุ้งเท้าน้อยกอดมือของฟู่หนิงไว้แน่น

“หงิง ๆ”

เสี่ยวไป๋วิ่งไปนั่งยอง ๆ ตรงริมหน้าต่าง จ้องมองม่านฝนด้านนอกด้วยท่าทีขึงขัง ใบหน้าสัตว์อสูรขนฟูนุ่มเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด

“กร๊อบ!”

สายฟ้าเส้นหนาผ่าลงมาที่สายล่อฟ้าบนดาดฟ้าชั้นบนสุด ทำให้มองเห็นคนสองคนที่กำลังต่อสู้พัวพันกันอย่างดุเดือดกลางเวหาได้อย่างชัดเจน