ตอนที่ 282 เสี่ยวไป๋ที่หน้าบูดลากชื่อตอนที่หนีไปกลับมาแล้ว

คฤหาสน์ตระกูลโม่

เสี่ยวปามองดูฟู่หนิงที่นอนอยู่บนเตียงตาละห้อย กรงเล็บเล็ก ๆ บิดผ้าขนหนูอย่างทุลักทุเล พลางออกแรงเช็ดหน้าให้ฟู่หนิงอย่างขะมักเขม้น

“หนิงหนิงรักความสะอาดที่สุด ก่อนที่โม่ชิงเหยียนจะหาลูกแก้วพบ ผมต้องดูแลหนิงหนิงให้ดีครับ”

“งือ ๆ” เสี่ยวปา มันก็ช่วยได้เหมือนกันนะ

เสี่ยวไป๋คาบมุมผ้าขนหนูอีกด้าน ช่วยเช็ดใบหน้าอีกฝั่งให้ฟู่หนิงอย่างเก้งก้าง

ฟู่หนิงที่โดนผ้าขนหนูคลุมหน้า: …

“ทำไมหนิงหนิงยังไม่ฟื้นอีกนะ พอไม่มีหนิงหนิงมาเคาะหัวพี่คนนี้แล้ว ไม่ชินเอาเสียเลย”

ฉือเยี่ยนยกม้านั่งตัวเล็กมานั่งข้างเตียง เอามือเท้าคาง มองดูพวกเสี่ยวปาที่กำลังวุ่นวายด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม

คาลีรีบร้อนพรวดพราดเข้ามา พอเข้าประตูก็ได้ยินคำพูดชวนโดนซ้อมของเจ้าทึ่มนี่ หางตาอดกระตุกอย่างแรงไม่ได้ เธอสาวเท้าก้าวเข้ามาแล้วเขกหัวเขาไปหนึ่งทีตรง ๆ