เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“อย่าตึงเครียดไปเลย ซาดรา วางคทาในมือนายลงเถอะ ทำแบบนี้ฉันจะรู้สึกไม่ปลอดภัยเอานะ เหอะ เหอะ เหอะ…” ชายคนนั้นไว้ผมสั้นสีเทาอ่อน นัยน์ตาสีแดงฉานแฝงแววชั่วร้ายจาง ๆ มุมปากยกยิ้มโค้งขึ้น
เขาก้าวเดินเข้าไปในห้องทดลองทีละก้าว พลางหมุนคอไปมาอย่างพึงพอใจ “สมกับเป็นกายาหยิน เข้ากันได้ดีจริง ๆ นายดูสิ ค่าความเข้ากันนี้ แข็งแกร่งกว่าทหารจักรวรรดิสองสามร่างก่อนหน้านี้ตั้งเยอะ”
ซาดรามีสีหน้าตึงเครียด หรี่ตามองชายที่ขยับจัดระเบียบแขนขาตามจุดต่าง ๆ ไม่หยุด โอ๊ะ ไม่สิ ควรใช้คำเรียกขานเขาว่า มิลอส
“มิลอส ช่วงเวลานี้ที่แกไม่ได้อยู่ในปราสาท ก็เพราะสาเหตุนี้งั้นรึ?” ซาดรากำมือที่ไพล่อยู่ด้านหลังแน่น พละกำลังของมิลอสฟื้นฟูกลับสู่จุดสูงสุดแล้วงั้นรึ? หากเป็นเช่นนั้นจริง ภายภาคหน้าคงรับมือยากแล้ว