กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฉือเยี่ยนที่ได้สูดลมหายใจเข้าอากาศบริสุทธิ์อีกครั้งหอบหายใจเหมือนหมา พลางเตะเข้าที่หน้าแข้งของเสิ่นอวี้
“ปิดปากพี่คนนี้ทำไม นายจะฆาตกรรมพี่คนนี้หรือไง?!” อย่างน้อยก็เว้นรูจมูกไว้ให้เขามีลมหายใจบ้างสิ!
“อู๋ชี ท่านผู้เฒ่าซีเหมินเคยล่วงเกินใครไว้บ้างไหม” เสิ่นอวี้เมินเฉยต่อการโวยวายของฉือเยี่ยน แล้วหันไปคุยกับเหนียนอู๋ชีแทน
รถเหินฟ้าแล่นได้อย่างนิ่งสงบ ทว่าในใจของเหนียนอู๋ชีกลับรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างประหลาด เขาค้นหาในหัวอยู่นานก็ยังไม่พบเป้าหมายที่น่าสงสัย “ผมมาอยู่ที่นี่ค่อนข้างช้า ไม่ค่อยรู้เรื่องราวในอดีตของอาจารย์เท่าไหร่ครับ”