เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เว่ยหย่าวิ่งโซซัดโซเซมาถึงตรงหน้าฟู่หนิง สีหน้าบนใบหน้าแตกต่างจากความหยิ่งผยองก่อนหน้านี้ ความตื่นตระหนกในแววตาของเธอไม่เหมือนแกล้งทำ ดูเหมือนกำลังมีคนไล่ตามหลังเธอมาเสียมากกว่า
“องค์หญิงหนิงหนิง เธอช่วยให้เปิ่น……ช่วยให้ฉันหลบสักหน่อยได้ไหม?” น้ำเสียงของเว่ยหย่าร้อนรน สายตามองไปยังทางออกไม่หยุด แม้แต่น้ำเสียงยังเจือแววอ้อนวอนอยู่หลายส่วน
แววตาของฟู่หนิงพลันเคร่งขรึมขึ้น เธอทอดสายตามองตามทิศทางนั้น และเห็นชายฉกรรจ์ร่างบึกบึนหลายคนที่แต่งกายไม่เหมือนคนของจักรวรรดิและสหพันธ์กำลังมองสอดส่องไปทั่ว ราวกับกำลังตามหาอะไรบางอย่าง
“หนิงหนิง ให้เธอขึ้นมาหลบในรถของพี่คนนี้ก่อนเถอะ” ฉือเยี่ยนที่นั่งอยู่บนรถแล้วเปิดประตูชะโงกหน้าออกมา บนรถของเขายังเหลืออีกหนึ่งที่ เธอขึ้นมานั่งพอดีเลย