เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ซาโมรากระแอมเบา ๆ พยายามกลั้นมุมปากที่ยกขึ้นอย่างสุดชีวิต ลูกสาวของเขาสุดยอดจริง ๆ ยังรู้จักใช้วิธีของอีกฝ่ายมาตอบโต้อีกฝ่ายกลับไปได้ด้วย!
“อาเหยียน นายมาคุยเป็นเพื่อนฉันหน่อย!” ซาโมรายกแขนเสื้อขึ้นบังมุมปาก ถ้าไม่เบี่ยงเบนความสนใจล่ะก็ เขากลัวว่าจะเผลอหัวเราะเสียงดังออกมา
แววตาของโม่ชิงเหยียนเปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้ม ริมฝีปากได้รูปยกขึ้นเป็นรอยโค้งน้อย ๆ เขาลุกขึ้นเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ว่างข้างกายซาโมรา
“เว่ยหย่า” เว่ยไหลส่งเสียงจิ๊จ๊ะ อุปกรณ์อาวุธบนเมคามีไว้ประดับหรือไง?
เว่ยหย่าที่กำลังลนลานจนทำอะไรไม่ถูกอยู่บนเวที พอได้ยินเสียงหัวเราะของพวกฟีโอนา ใบหน้าก็สลับเปลี่ยนสีระหว่างแดงกับขาวด้วยความอับอาย ครั้นได้รับการเตือนสติจากพี่ชายรองของตน เธอจึงเปิดใช้งานอุปกรณ์อาวุธที่แขน แล้วยิงอาวุธปืนใหญ่ใส่ฟู่หนิงติดต่อกันสิบกว่านัด