กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
คิมหันตฤดูร้อนระอุ ทว่าภายในลานบ้านกลับอบอุ่นราวกับสารทฤดูทั้งสี่ฤดู บนโต๊ะตัวเล็กใต้ต้นเลมอนเปิดโคมไฟดวงน้อยแสงโทนอุ่นเอาไว้หนึ่งดวง เสี่ยวไป๋ปีนป่ายขึ้นไปอย่างโซเซพลางลัดเลาะไปตามกิ่งไม้ด้วยความเบิกบานใจ
แม้จะเป็นคืนก่อนวันประลอง ฟู่หนิงก็ยังคงซ้อมประมือกับโม่ชิงเหยียนในลานบ้านตามปกติ
“เอาอีกรอบ!” ฟู่หนิงหอบหายใจเบา ๆ ใบหน้าถูกเคลือบไว้ด้วยหยาดเหงื่อบาง ๆ ชั้นหนึ่ง ทว่าดวงตากลับทอประกายระยิบระยับดั่งแสงดาวจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้า
“ได้” โม่ชิงเหยียนหลุบตาลง ยกมือขึ้นค่อย ๆ ปลดกระดุมตรงคอเสื้อออก
ฟู่หนิงตาพร่าไปชั่วขณะกับภาพลักษณ์อันงดงามตรงหน้า พลางก่นด่าในใจว่าผู้ชายคนนี้ช่างไร้จรรยาบรรณนักสู้ ถึงกับใช้แผนบุรุษรูปงามเลยหรือนี่!