กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฟู่หนิงเดินตามโม่ชิงเหยียนเข้าไปในห้องพักผู้ป่วย คุณนายผู้เฒ่าจงที่โศกเศร้าจนเสียพลังกายใจอย่างหนัก ภายใต้การเกลี้ยกล่อมของสองปู่หลานจี้เหนียนซง ได้ไปพักผ่อนที่ห้องรับรองข้าง ๆ แล้ว ตอนนี้จึงเหลือเพียงจี้อวี่หลินเฝ้าอยู่ข้างในคนเดียว
ชั่วพริบตาที่ประตูเปิดออก จี้อวี่หลินเงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ “จอมพลโม่ มีเรื่อง… อื่นอะไรหรือครับ?!” พอมองชัดว่าคนที่เดินนำเข้ามาคือใคร จี้อวี่หลินก็ดีดตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที ชี้ไปที่ฟู่หนิงจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
“อ้าว ศิษย์พี่จี้คุณก็อยู่ด้วยเหรอคะ” เพื่อไม่ให้รบกวนคนป่วย ฟู่หนิงจึงเอ่ยทักทายด้วยเสียงเบา
“ฟะ… ฟู่… ศิษย์น้องหญิงฟู่หนิง?! เธอมาได้ยังไงกัน” จี้อวี่หลินอ้าปากค้าง มองไปยังโม่ชิงเหยียนที่อยู่ด้านหลังเธออย่างไม่อยากจะเชื่อ