ตอนที่ 166 เผือกไม่สำเร็จแต่กลับโดนจับได้

คุณนายเหวินเวยหลังจากได้ป้อนอาหารลูกสะใภ้สุดที่รักด้วยตัวเองแล้ว ก็พาโม่ชิงชางจากไปด้วยความพึงพอใจ

“หนิงหนิง เธอกับแม่ของผม?” โม่ชิงเหยียนเลิกคิ้วขึ้น ยิ้มกึ่งไม่ยิ้มพลางมองหนิงเป่าข้างกายที่เอาแต่เหลียวซ้ายแลขวา ทว่ากลับไม่ยอมมองเขาเสียที

“แค่ก เรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ…” ฟู่หนิงตัดใจยอมรับ เธอเองก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อย จะมารู้สึกผิดอะไรกันเนี่ย?!

หลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมดจบ โม่ชิงเหยียนก็ประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่รู้เลยว่าระหว่างนั้นยังมีเรื่องราวแทรกเข้ามาแบบนี้ พ่อบอกเขาแค่ว่าแม่เจอกับหนิงเป่าระหว่างทาง เรื่องอื่นไม่ได้เอ่ยถึงเลยแม้แต่น้อย

“ขอบคุณนะ หนิงหนิง” นัยน์ตาสีเขียวหมึกคู่หนึ่งมองเธออย่างจริงจัง