ตอนที่ 153 พาตัวกลับไปเถอะ

ถังซิ่วสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่เป่ารดหลังคอ รูม่านตาพลันหดเกร็ง เลือดทั่วร่างคล้ายไหลย้อนกลับ ทั้งร่างแข็งทื่ออยู่กับที่ทันที

“พูดสิ เมื่อกี้ยังเห็นเก่งนักไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ฉันมายืนอยู่ตรงนี้แล้วนะ มาสิ พูดต่อเลย มัวแต่แอบพูดลับหลังคนอื่นมันจะไปสนุกอะไร? พูดต่อหน้าสิถึงจะน่าสนุก เธอว่าจริงไหมล่ะ?” เสียงหลอนหูดั่งภูตผีข้างใบหูยังคงปั่นประสาทอันเปราะบางที่ตึงเครียดของถังซิ่วอย่างต่อเนื่อง

“กรี๊ด! เธอหลับไปแล้วไม่ใช่เหรอไง?!” ถังซิ่ววิ่งไปข้างหน้าสองสามก้าว สีหน้าซีดเผือดแสดงความหวาดกลัวถึงขีดสุด เมื่อกี้เธอเห็นชัด ๆ ว่าอีกฝ่ายเข้าห้องไปนอนแล้ว ทำไมถึงมาโผล่ตรงนี้ได้!