ตอนที่ 152 ชื่อตอนถูกกั่วกั่วซ้อมจนน่วมแล้วแอบไปร้องไห้

“ดึกดื่นค่ำคืนไม่หลับไม่นอน นายอยากจะทำอะไรอีก?” เสิ่นอวี้ที่นอนหลับไปได้ครึ่งทางและจำต้องย้ายเตียงมาไว้ที่ห้องของฉือเยี่ยนลืมตาขึ้นมาอย่างพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

“ไปห้องน้ำเป็นเพื่อนพี่คนนี้หน่อย พี่คนนี้อยู่คนเดียวแล้วกลัว!” ฉือเยี่ยนยอมรับออกมาอย่างมาดมั่น กลัวแล้วมันทำไมกัน ทุกคนต่างก็ต้องมีช่วงเวลาที่กลัวกันทั้งนั้น!

เสิ่นอวี้จนใจได้แต่ลุกขึ้นจากเตียง หากไม่ยอมไปเป็นเพื่อนสักรอบ คาดว่าเจ้าหมอนี่คงป่วนเขาทั้งคืนแน่

“แฮะ ๆ รอพี่คนนี้หนึ่งนาที เร็วมากแน่นอน” ฉือเยี่ยนผลุบแวบเดียวเข้าไปในห้องน้ำ แม้แต่ประตูก็ยังไม่กล้าปิดให้สนิท

“ฟึ่บ” เงาดำสายหนึ่งพาดผ่านนอกหน้าต่าง ทำเอาฉือเยี่ยนตกใจจนแทบจะฉีกขา

“เสิ่น... เสิ่น... เสิ่นอวี้ ด้านนอกเหมือนจะมีตัวอะไรอยู่!” ฉือเยี่ยนดึงกางเกงขึ้น พลางหลบไปอยู่ด้านหลังของเสิ่นอวี้ด้วยความหวาดกลัวแล้วชี้ไปที่หน้าต่าง