เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฟู่หนิงที่กลับมาถึงดาวนครหลวงไม่ได้สบายขึ้นเลยสักนิด นอกจากเวลาเรียนตามปกติในสถาบันแล้ว เวลาอื่น ๆ ล้วนอยู่ที่ลานบ้านเล็กเพื่อรับการฝึกพิเศษกับโม่ชิงเหยียน
วันนี้หลังเลิกเรียน ฟู่หนิงยังคงเดินกลับบ้านเหมือนเช่นเคย ในตอนที่ใกล้จะถึงบ้าน จู่ ๆ รถเหินฟ้าคันหนึ่งที่แล่นมาด้วยความเร็วสูงก็เสียการควบคุมแล้วพุ่งตรงมาทางเธอ
“คนข้างหน้า รีบหลบไป!” เสียงเด็กหนุ่มคนหนึ่งดังออกมาจากในรถเหินฟ้า
“เวรเอ๊ย! ขับรถเป็นไหมเนี่ย?!” ฟู่หนิงนำเมคาออกมาโดยตรง แล้วใช้สองมือรับไว้
พยายามทำให้รถเหินฟ้าหยุดลงก่อนจะตกถึงพื้น เพียงแต่ก่อนหน้านั้น หัวรถก็บิดเบี้ยวเสียรูปไปนานแล้ว ทั้งยังมีประกายไฟแลบผ่านอยู่รำไร
สีหน้าของฟู่หนิงเปลี่ยนไป ไม่มีเวลามาด่าคน เธอรีบยกหมัดขึ้นทุบหน้าต่างจนแตกอย่างแรง แล้วลากคนที่หมดสติอยู่ข้างในออกมา