ตอนที่ 145 เล่าออกมาให้สบายใจหน่อยสิ

คนในห้องพากันนั่งยอง ๆ เรียงเป็นแถว เกาะขอบหน้าต่างพลางจ้องมองสถานการณ์ในสวนดอกไม้ด้วยความตึงเครียด เดิมทีคิดว่าทั้งสองคนพอเจอกันปุ๊บจะต้องเปิดฉากสู้กันทันทีแน่นอน ผลปรากฏว่าอีกฝ่ายกลับนั่งเล่นหมากรุกกับโม่ชิงเหยียนจริง ๆ ซะงั้น

“เวรเอ๊ย นี่มันพล็อตเรื่องแบบไหนกันเนี่ย ผมชักจะดูไม่เข้าใจแล้วนะ” โจวชิงที่อยู่ซ้ายสุดทำหน้างุนงงหันไปมองฟู่หนิงที่นั่งยอง ๆ อยู่ข้างกัน

ฟู่หนิง: อย่ามองเธอเลย เธอเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าภาพมันจะออกมาเป็นแบบนี้…

“พวกนายเดาซิว่าพวกเขาคุยอะไรกัน มืดเกินไปจนมองรูปปากไม่ออกเลย” เสิ่นอวี้ที่นั่งยอง ๆ อยู่ข้างฟู่หนิงเกาะขอบหน้าต่าง ทั้งที่ท่าทางดูพิลึกแท้ ๆ แต่เขากลับทำหน้าขึงขัง แถมยังเอ่ยถามขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจังอีก

“ผมขอท้าประลองเอง” โจวชิงยกมือขึ้น ทำเอาคนทั้งแถวหันไปมองทางศาลาพร้อมเพรียงกันอย่างน่าอัศจรรย์