กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
การปรากฏตัวของโม่ชิงเหยียนเป็นสิ่งที่ฟู่หนิงคิดไม่ถึง ทว่าก็เพราะการมาของเขา เธอถึงไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
เมื่อได้รับสายตาจากฟู่หนิง ริมฝีปากหยักของโม่ชิงเหยียนก็ยกขึ้นเล็กน้อย กลิ่นอายเฉียบคมทั่วร่างพลันเก็บงำลงไปมาก แลดูอ่อนโยนไร้พิษภัยขึ้นมาทันที
“ท่านจอมพลครับ พวกเราจะทำยังไงกันต่อ?” โจวชิงสบตากับเสิ่นอวี้และคนอื่น ๆ ก่อนจะมองตามคนสวมเสื้อคลุมดำที่ถูกพาตัวไป แล้วหันมามองโม่ชิงเหยียนกับไต้อวี้ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“ทำตามแผนเดิม รายละเอียดอื่น ๆ เดี๋ยวค่อยคุยกัน ผมจะไปส่งพวกคุณกลับสถาบันก่อน” แววตาคมดุจเหยี่ยวของโม่ชิงเหยียนแฝงความจริงจัง พาคนทั้งหมดขึ้นรถเหินฟ้า พร้อมกับพาลูกสมุนอีกสองสามคนข้างห้องที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวกลับไปด้วย