เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ไม่ถึงสิบนาที มิลอสก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าซาดรา ด้านหลังมีผู้หญิงคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีดำ แววตาเปี่ยมด้วยความเลื่อมใสศรัทธาเดินตามมา
“การชำระล้างคราวนี้ใช้เวลาค่อนข้างเร็วนี่” ซาดราเหลือบตาขึ้น ยื่นคทาไปทางอีกฝ่าย
“ขอให้นายท่านทรงพระเกษมสำราญ!” หญิงสาวคุกเข่าหมอบกราบด้วยความศรัทธา หากสังเกตให้ดี น้ำเสียงของเธอยังแฝงความเหม่อลอยอยู่บ้าง
“ออกไปได้แล้ว!” น้ำเสียงของซาดราไร้ซึ่งความพลิ้วไหวใด ๆ สงบนิ่งประหนึ่งบ่อน้ำนิ่งไร้ระลอกคลื่น
“ค่ะ!” หญิงสาวเดินตามโมเสสออกจากประตูข้างไป ภายในห้องโถงจึงเหลือเพียงสองคน
มิลอสแสยะยิ้ม หมอกรอบกายเริ่มหนาตาขึ้น ยิ่งหวาดกลัว มันก็ยิ่งบุกรุกเข้าสู่ห้วงสมุทรแห่งปัญญาของอีกฝ่ายได้ง่ายดายขึ้น นับประสาอะไรกับคนที่จิตสำนึกอ่อนแอถึงเพียงนี้
“ฉันจงใจเก็บความทรงจำบางส่วนของเธอเอาไว้ แกทายซิว่าจะเป็นยังไงต่อไป?”