ตอนที่ 128 อย่าเอ่ยปากพูดจะดีกว่า

พอหันกลับไปมอง ก็เป็นไปตามคาด เส้นผมสีขาวที่ปกติมักสะบัดพลิ้วไหวท้าสายลมอย่างโอ่อ่า บัดนี้กลับถูกหวีปาดไปด้านหลังอย่างเรียบร้อย เผยให้เห็นหน้าผากเกลี้ยงเกลา ทว่าชุดสูทสีขาวที่ตัดเย็บอย่างพอดีตัวก็ยังไม่อาจปกปิดกลิ่นอายความซื่อบ๊องของเขาได้เลย…

“เหอะ เหอะ เหอะ นึกไม่ถึงล่ะสิ พี่คนนี้ก็ได้รับเชิญเหมือนกันนะ” ฉือเยี่ยนฉีกยิ้มกว้าง พลางลูบผมตัวเองอย่างภาคภูมิใจอวดเบ่ง

“ทางที่ดีนายอย่าเพิ่งเอ่ยปากพูดจะดีกว่า” เสิ่นอวี้ที่ถือแก้วแชมเปญเอ่ยแนะนำจากใจจริง

“ทำไมล่ะ” ฉือเยี่ยนรับเค้กชิ้นเล็กที่ฟู่หนิงหยิบมาให้อย่างงุนงง

“ทำตัวเย็นชาหน่อย จะได้ดูมีเสน่ห์ลึกลับเต็มเปี่ยม” พออ้าปากพูด ภาพลักษณ์ก็พังทลายได้ง่าย ๆ

“งั้นเหรอ นี่นายกำลังชมฉันอยู่ใช่ไหม พี่คนนี้ไม่เหมือนใครจริง ๆ ด้วย เหอะ เหอะ เหอะ” ฉือเยี่ยนยืดอกหลังตรง สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความกระหยิ่มใจ