ตอนที่ 104 เดินเข้ากับดักเอง

หลังจากก้าวพ้นประตูใหญ่ตระกูลวิลเลียมส์ ทันทีที่ฉือเยี่ยนขึ้นไปนั่งบนรถเหินฟ้าก็หมดอาลัยตายอยากนอนราบลงทันที ท่าทางราวกับถูกชีวิตย่ำยีมาแล้วหลายร้อยรอบ

“พริกนี่ทำเอาตาของพี่คนนี้แทบจะร้องไห้จนบอดแล้ว…”

“พรืด ฮ่า ๆ ผลลัพธ์มันยอดเยี่ยมมากไม่ใช่เหรอ หลานสาวคนโต!” คาลีหัวเราะกุมท้องอย่างไม่ปรานี

“พี่คนนี้เป็นผู้ชาย ผู้ชายโว้ย! ชายแท้ทั้งแท่ง!” ฉือเยี่ยนถอดวิกผมคลุมหัวออกด้วยความขุ่นเคือง ผมสีขาวเผือกแบนลีบติดศีรษะ ยิ่งดูตลกขบขันเข้าไปใหญ่

“ฮ่า ๆ พ่อคนนี้เมื่อกี้เกือบจะหลุดขำออกมาแล้ว หยิกต้นขาจนแดงเถือกไปหมด!” บาร์เน็ตต์กับอังเดรสองคนด้านหลังบิดตัวไปมาราวกับหนอน

ฟู่หนิง: ขอโทษด้วยนะ บุญกุศลวันหน้าค่อยสั่งสมชดเชย ขอขำนำไปก่อนแล้วกัน!

“ฮ่า ๆ …”

“คิก ๆ …”