เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
วันถัดมา ที่ตระกูลวิลเลียมส์
“ท่านครับ ด้านนอกมีแขกมาเยือนครับ” พ่อบ้านโน้มตัวลงกระซิบข้างหูคุณปู่อย่างแผ่วเบา
“อ้อ? ใครกันล่ะ?” คุณปู่นอนเอนกายอยู่บนเก้าอี้ หลับตาพักผ่อน
“ท่านดูสิครับ” พ่อบ้านเปิดภาพหน้าประตูใหญ่ขึ้นมา
ฟู่หนิงพาคนไม่กี่คนมาถึงหน้าประตูใหญ่ หลังกดกริ่งประตูก็ยืนรออยู่ด้านข้าง
ฉือเยี่ยนดึงกระโปรงเสี่ยวไป๋บนร่างอย่างอึดอัด พลางลูบวิกผมยาวประบ่าสีน้ำเงิน ชุดนี้คาลีเป็นคนจัดหาให้อย่างมีน้ำใจ ส่วนวิกผมก็เพิ่งซื้อมาชั่วคราว และการแต่งหน้าก็ได้จ้าวอวิ๋นหลานช่วยแต่งให้
“หนิงเอ๋ย หรือให้เธอมาเล่นแทนดีกว่า พี่คนนี้รู้สึกว่ากระโปรงตัวนี้มันขัด ๆ พิลึก…” ฉือเยี่ยนที่สวมรองเท้าส้นสูงคู่เล็กทำสีหน้าราวกับจะร้องไห้
“เออ ใช่แล้ว ๆ รักษาหน้าตาท่าทางแบบนี้เอาไว้นะ!” ฟู่หนิงตบหัวเจ้าหมาของเขาเบา ๆ