ตอนที่ 99 ทำไมเธอยังเก็บคนกลับมาได้อีก

รอนที่ตกอยู่ในภาพลวงตามองดูสิ่งปลูกสร้างอันคุ้นตาในภาพเหตุการณ์ อีกทั้งยังมีแม่ที่เขาเฝ้าคิดถึงทั้งวันทั้งคืน สายตาของเธอมักมองเขาด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยนเสมอ รอนที่ลอยอยู่กลางอากาศอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงเรียกแผ่วเบาด้วยความคิดถึงอย่างสุดซึ้ง

ในตอนที่เขากำลังจะก้าวเข้าไปสวมกอด เด็กชายตัวน้อยหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูคนหนึ่งก็ถือแบบจำลองเมคาวิ่งรี่เข้าไปหาแม่ของเขาด้วยความดีใจ

นั่นคือตัวเขาในวัย 5 ขวบ เขาจำได้แล้ว เขาชอบเมคามาตั้งแต่เด็ก อีกทั้งยังบอกกับแม่ว่าโตขึ้นจะเป็นทหารที่ยอดเยี่ยม แม่ในตอนนั้นยิ้มอย่างอ่อนโยน ลูบหัวเขาพลางบอกว่าเขาเก่งจริง ๆ!

ขอบตาของรอนร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย มองดูแม่ลูบหัวเอ่ยชมเขาอย่างอ่อนโยนอีกครั้ง…