เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เช้าวันต่อมา ฟู่หนิงถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงกร๊อบแกร๊บ เธอพยายามลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก แล้วมองไปยังสองตัวที่ขดอยู่ในตะกร้าดอกไม้ใบเล็ก
เห็นเพียงกั่วกั่วกอดลูกแก้วลูกหนึ่งไว้ มันอ้าปากสามกลีบเผยให้เห็นฟันหน้าซี่ใหญ่สีขาวจั๊วะ กัดกร๊อบเดียวจนเกิดรอยแยกบนลูกแก้ว จากนั้นก็นอนหงายแผ่สี่ขาอยู่บนผ้าห่มลายดอกไม้หนานุ่ม ใช้ขาทั้งสี่กอดลูกแก้วไว้พลางดื่มของเหลวสีทองด้านในราวกับกำลังดื่มนม
ฟู่หนิง : ?!
แม้จะรู้ว่ามันกินพลังงานเป็นอาหาร แต่ฟันหน้าซี่ใหญ่นี่ทำไมถึงใช้งานได้ดีเหมือนที่เปิดกระป๋องขนาดนั้นล่ะ? เธอรู้ถึงความแข็งของลูกแก้วดี มันเทียบเคียงได้กับเพชร หรือกระทั่งแข็งกว่าเพชรเสียอีก…
ฟู่หนิง : สุดยอดไปเลยกระต่ายของฉัน!!!
เพิ่งจะหกโมงครึ่ง ฟู่หนิงจึงไม่นอนต่อแล้ว หลังจากจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยก็เรียกเสี่ยวปาที่อยู่ในสถานะจำศีลออกมา