กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังจากกลับถึงบ้าน ฟู่หนิงก็นำไข่ทองคำออกมาจากห้วงสมุทรแห่งปัญญา แล้ววางลงในตะกร้าดอกไม้ใบเล็กที่ถักสานจากเถาวัลย์
ผิวของไข่ทองคำทอประกายแสงระยิบระยับจาง ๆ มันนอนนิ่งสงบอยู่ในตะกร้าดอกไม้ใบเล็ก ราวกับกำลังหลับสนิท
“ทำไมรู้สึกเหมือนมันโตขึ้นนิดหน่อยล่ะ?” ไข่ยังโตขึ้นได้ด้วยเหรอ?
“อื้อ ๆ ไข่ราชันสัตว์จะเปลี่ยนแปลงไปตามความเข้มข้นของพลังงานที่ดูดซับเข้าไปครับ ดูจากขนาดนี้แล้ว คืนนี้น่าจะฟักออกมาได้แล้วนะ” เสี่ยวปากระพือปีกน้อย ๆ ร่อนลงเกาะบนตะกร้าดอกไม้ใบเล็ก ร่างอวบอ้วนกลมป้อมยังส่ายดุ๊กดิ๊กไปมาอีกด้วย
ฟู่หนิงนำผ้าห่มลายดอกไม้ผืนเล็กมาห่มให้ไข่ทองคำด้วยความกระตือรือร้น แถมยังช่วยเหน็บชายผ้าห่มให้เรียบร้อย ลืมสนิทเลยว่าก่อนหน้านี้ยังคิดจะเอาไข่ใบนี้ไปตุ๋นกินอยู่แท้ ๆ…