เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“พวกเราไปดูตรงนั้นกันเถอะ ยังไงก็เป็นเวลาพักอยู่แล้ว” ฉือเยี่ยนมองไปยังลานฝึกฝั่งตรงข้ามด้วยดวงตาเป็นประกายเหมือนลูกหมา ก่อนจะเริ่มยุยงคนอื่น ๆ ในห้อง
คนอื่น ๆ : งั้นลองไปดูหน่อยไหม? แค่แวบเดียวเท่านั้น!
ดังนั้นแล้ว คนกลุ่มหนึ่งจึงพากันเกาะขอบรั้วอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ ยื่นหน้ายื่นตาทอดมองไปทางนั้น
หลินซัวพาพวกเขามายังลานฝึกอันกว้างขวาง ชี้ไปยังอุปกรณ์เครื่องมือหลากหลายรูปแบบให้พวกเขาเลือกได้ตามใจชอบ
“ไปเลือกอุปกรณ์ที่เหมาะกับตัวเองข้างหน้าแล้วฝึกซ้อมซะ ซ้อมกันให้เต็มที่จนแทบขาดใจไปเลยนะ!”
เมื่อได้ยินดังนั้น พวกเขาก็ต่างแยกย้ายไปหาเป้าหมายที่สอดคล้องกับตน คนที่ใช้กระบี่ยาวหรือใบมีดสั้นก็ไปประลองกับหุ่นยนต์ คนที่ใช้ธนูยาวหรือมีดปาก็ไปซ้อมกับเป้าธนู เหลือเพียงฟู่หนิงที่เดินวนเวียนอยู่ที่เดิม