ตอนที่ 46 ฉันว่านายเหมือนซี่โครงหมูตุ๋นซีอิ๊ว

“พ่อกับแม่บอกว่าห้วงสมุทรแห่งจิตของพี่ถูกการกัดกร่อนของพลังมืดไม่ใช่เหรอคะ” แล้วทำไมตอนนี้ถึงไม่เป็นอะไรเลยล่ะ

แววตาของวินเซนต์หม่นลง “ฝีมือไอ้สารเลวมอร์ เคลลีนั่น มันผลักฉันไปข้างหน้าคนพวกนั้น”

พอนึกถึงสถานการณ์ในตอนนั้น กำปั้นของเขาก็พลันกำแน่น

“คนพวกนั้นคือใครคะ” ฟู่หนิงถาม

“ไม่รู้เหมือนกัน สวมเสื้อคลุมยาวสีดำกันทุกคน ใส่หน้ากากสีขาว พวกมันสาดของที่มีพลังมืดใส่ฉัน” วินเซนต์หวนนึกถึงการแต่งกายของคนกลุ่มนั้น

“แล้วทำไมพี่ถึงไปอยู่กับมอร์ เคลลีได้ล่ะคะ” วิเวียนบิเปลือกกล้วยหอมลูกหนึ่งขึ้นมากิน

“ตอนนั้นฉันไปร่วมการประมูลที่นั่น คนของตระกูลมอร์ก็มาร่วมแข่งขันด้วย สุดท้ายพวกเราเป็นฝ่ายชนะ ตอนเดินทางกลับก็เลยอยู่ในห้องโดยสารเดียวกันกับเขา”

“แล้วหลังจากนั้นล่ะคะ พวกคนชุดดำพวกนั้นมาได้ยังไง” ฟู่หนิงถามต่อ