กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฟู่หนิงฝันไปตลอดทั้งคืน ในความฝันล้วนมีแต่ดวงตาสีเขียวหมึกคู่นั้นของโม่ชิงเหยียนที่ราวกับแฝงเวทมนตร์เอาไว้
“หนิงหนิง เธอเป็นอะไรเหรอ” เสี่ยวปากระพือปีกน้อย ๆ ร่อนลงมาเกาะบนไหล่ของเธอ กะพริบตากลมโตเป็นประกาย มองดูคนที่เห็นได้ชัดว่ากำลังใจลอย
ตั้งแต่สามารถออกมาอยู่เป็นเพื่อนฟู่หนิงได้ เสี่ยวปาก็เปลี่ยนมาเรียกว่าหนิงหนิงแล้ว มันรู้สึกว่าทำแบบนี้จะสนิทสนมกับโฮสต์ได้มากขึ้นอีกนิด
“หืม ฉันไม่เป็นไร เมื่อกี้กำลังปลุกสมองให้ตื่นอยู่”
เสี่ยวปาไม่เข้าใจ บอกว่าพอเธอตื่นนอนก็มีท่าทางเหม่อลอยเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างมาตลอด
ฟู่หนิง: จะไม่เป็นอย่างนั้นได้ยังไง ดวงจิตของเธอถูกผู้ชายคนนั้นเกี่ยวล่อไปหมดแล้ว ไม่อย่างนั้นจะฝันถึงเขาได้ยังไง