กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ติ๊ง
“ผมถึงหน้าประตูแล้ว คุณรออยู่ที่เดิมนะ ผมกำลังไปหา”
ไวขนาดนี้เลยเหรอ?! เพิ่งผ่านไปแค่ 3 นาทีเอง
ฟู่หนิงส่งการแชร์ตำแหน่งโฮโลแกรมไป แล้วตอบกลับว่า “รับทราบค่ะ (รูปว่านอนสอนง่าย.jpg)”
คล้ายสัมผัสถึงบางอย่างได้ ฟู่หนิงจึงเงยหน้ามองไปทางขวาข้างหน้า
เห็นเพียงโม่ชิงเหยียนในชุดลำลองกำลังถือช่อดอกไม้สดเดินตรงมาทางเธอ
“ให้คุณครับ” โม่ชิงเหยียนที่มอบดอกไม้ให้คนอื่นเป็นครั้งแรกเกิดประหม่าขึ้นมาอย่างหาได้ยาก
“ขอบคุณนะคะ ดอกไม้นี่สวยจังเลย!” ฟู่หนิงมองช่อดอกทานตะวันที่ห่อมาอย่างมีปราณเซียนซึ่งยื่นมาตรงหน้าเธอด้วยความประหลาดใจระคนยินดี
ผู้หญิงคนไหนบ้างจะไม่ชอบดอกไม้ ฟู่หนิงเองก็ชอบ เธอชอบดอกทานตะวันเป็นพิเศษ