ตอนที่ 13 ชื่อตอนออกไปเต้นระบำลานกว้างแล้ว

ไป๋เจ๋อร้องไห้โฮออกมา ความโศกเศร้าของมันช่างยิ่งใหญ่นัก!

เมื่อมองดูสัตว์น้อยที่น้ำตาหยดแหมะ ๆ ไม่ขาดสาย ฟู่หนิงก็หายโกรธเป็นปลิดทิ้ง ช่างเถอะ จะไปถือสากับสัตว์ตัวแค่นี้ทำไมกัน?

“ช่างเถอะ อยากมาก็มาสิ ร้องไห้ทำไมกัน ไม่ได้ตีเธอสักหน่อย”

“ฮือ ๆ” มันยังคงสะอึกสะอื้นร้องไห้ต่อไป

ฟู่หนิง : …

“กินองุ่นไหม?”

พอได้ยินว่ามีของอร่อย น้ำตาของมันก็หยุดไหลในทันที พลางจ้องมองฟู่หนิงตาละห้อย

ฟู่หนิงล้างองุ่นมาพวงหนึ่ง แล้วเลือกป้อนให้เสี่ยวไป๋ที่กำลังอ้าปากรออยู่

“แจ๊บ ๆ” อร่อยจัง การตัดสินใจของมันถูกต้องจริง ๆ ด้วย!