กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 239 เจิ้นมีเรื่องจะคุยกับฮองเฮา
จั้งซิ่วไม่สะดวกใจที่จะรับคำพูดนี้ หยุดนิ่งไปเนิ่นนานครู่ใหญ่ จึงเอ่ยปากปลอบประโลมอีกครา “พระนางทรงอยู่ในช่วงวัยวสันต์สารทอันรุ่งโรจน์ เหตุใดต้องตรัสถ้อยคำชวนหดหู่เหล่านี้ด้วยเล่าเพคะ นึกถึงคราวนั้น อดีตจักรพรรดิทรงกรีธาทัพปราบแคว้นหนานสวิน ถูกทหารข้าศึกปิดล้อมไว้ ณ ริมฝั่งแม่น้ำขู่สุ่ย พระนางไม่ทรงนำพาต่อพระครรภ์สี่เดือน ทรงนำทหารองครักษ์บุกทะลวงวงล้อมด้วยพระองค์เอง ช่วยเหลืออดีตจักรพรรดิออกมาได้ อดีตจักรพรรดิจึงสามารถหวนคืนสู่ค่ายใหญ่บัญชาการสามทัพ จนกำชัยชนะได้อย่างงดงาม ทั่วทั้งราชสำนักและราษฎร ผู้ใดเล่าจะไม่สรรเสริญพระสตรีเยี่ยงวีรสตรีของพระนางว่ามิได้ด้อยไปกว่าบุรุษ นับจากยามนั้นมาถึงบัดนี้ ก็ยังมินับว่ายาวนานอันใด พระพลานามัยของพระนางยังคงแข็งแรงยิ่งนักเพคะ”
คำพูดของจั้งซิ่ว ทำให้ไทเฮาเจี่ยงหวนรำลึกถึงช่วงเวลาแห่งทวนทองม้าเหล็กในกาลนั้น
สายตาของนางลอยล่อง ภาพทิวธวัชสะบัดพลิ้ว ทวนเงินทะลวงสุริยันนั้นประหนึ่งหวนกลับมาอยู่เบื้องหน้าอีกครา