ตอนที่ 231 หึงหวงไร้สาเหตุ

ตอนที่ 231 หึงหวงไร้สาเหตุ

เงาร่างสูงโปร่งผึ่งผายทว่าค่อนข้างซูบผอมของเซี่ยโหวอวี่ค่อย ๆ เคลื่อนไกลออกไปท่ามกลางม่านพิรุณโปรยปราย ดูเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยว

ในที่สุด เงาหลังของเขาก็เลี้ยวผ่านประตูจันทร์เสี้ยว เลือนหายลับตาไป

เมิ่งเยียนถอนหายใจแผ่วเบา หมุนกายกลับมานั่งลงบนเก้าอี้เอน ใช้สองนิ้วกดแนบขมับ นวดคลึงเบา ๆ

รุ่ยจูที่ยืนปรนนิบัติอยู่ด้านข้างเข้าใจความหมายในใจ รีบหยิบตลับเครื่องเคลือบลายครามใบเล็กที่วาดลายสาวใช้หักกิ่งไม้ส่งให้ฮองเฮา

เมิ่งเยียนรับมา เปิดฝาออก ด้านในเป็นเนื้อยาสมานสีเขียวมรกต กลิ่นหอมเข้มข้นเย็นสดชื่นของดอกมะลิพลันขจรขจายไปทั่วทันที

บนเนื้อยาสมานปรากฏรอยนิ้วจาง ๆ บุ๋มลงไปเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าใช้มาแล้วหลายครา

เมิ่งเยียนแตะเนื้อยาสมานมาเล็กน้อย เกลี่ยบนปลายนิ้วให้ทั่ว แล้วกดลงบนขมับ คลึงเบา ๆ อยู่ครู่หนึ่ง คิ้วเรียวงามดั่งทิวเขาที่ขมวดมุ่นอยู่แต่เดิมก็ค่อย ๆ คลายออก