กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 217 อยู่ในกำมือเจ้า
สีหน้าของลู่ฮ่าวจือเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน หรงอันมองเห็นเข้า ก็มิต้องรอให้ฮ่องเต้ตรัส รีบเอ่ยปากตวาดเสียงดัง “เหลวไหล! อยู่ดี ๆ ฮองเฮาจะทรงย้ายกลับตำหนักฉางชุนกะทันหันได้อย่างไรกัน มีแต่พวกบ่าวอย่างพวกเจ้าที่เข้าใจความหมายผิดไปเอง คิดอ่านทำตามอำเภอใจเสียมากกว่า!”
คนผู้นั้นถูกตำหนิโดยไร้สาเหตุ รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจยิ่งนัก พลางยื่นปากเอ่ยว่า “ขันทีหรง นี่เป็นฮองเฮาที่ทรงกำชับด้วยพระองค์เองนะเจ้าคะ สั่งให้พวกบ่าวเก็บกวาดตำหนักฉางชุน จะเข้าใจผิดไปได้อย่างไรกันเล่า”
หรงอันยกมือขึ้น เคาะศีรษะนางไปทีหนึ่ง “ยังกล้าเถียงอีกรึ!”
“อย่าได้ไปลำบากนางเลย นางก็เพียงทำตามคำสั่งเท่านั้น”
ลู่ฮ่าวจือเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย บนดวงหน้าหล่อเหลาเย็นชานั้น เยือกเย็นดั่งเหมันต์ เขากลับเอ่ยถามไปว่า “ในเมื่อเจ้าบอกว่ารับพระราชเสาวนีย์ฮองเฮามา บัดนี้ฮองเฮาอยู่ที่ใดเล่า”
นางกำนัลผู้นั้นเห็นฮ่องเต้ตรัสถาม ก็ก้มศีรษะลงมิกล้าเอ่ยคำ
หรงอันมองดูแล้วรู้สึกประหลาดใจนัก จึงดุว่า “ฝ่าบาทกำลังตรัสถามเจ้าอยู่นะ เมื่อครู่ยังปากคอกล้าแกร่งอยู่แท้ ๆ เพลานี้เหตุใดจึงกลายเป็นคนใบ้ไปเสียแล้วเล่า”