ตอนที่ 215 หลินฉางไจ้หายตัวไป

ตอนที่ 215 หลินฉางไจ้หายตัวไป

สีหน้าของเหลียงเฉิงปี้เหม่อลอย นัยน์ตาราวกับปลาตายกลอกไปมาในเบ้าสองรอบ ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเปล่งเสียงออกมา “รับ... พระราชเสาวนีย์ฮองเฮาหรือ ในวังมีฮองเฮาตั้งแต่เมื่อใดกัน”

ไป๋อวี้ซินยิ้มน้อย ๆ “วันนี้ในท้องพระโรง ฝ่าบาทได้มีพระบรมราชโองการแต่งตั้งกุ้ยเฟยเป็นฮองเฮาแล้ว”

เหลียงเฉิงปี้พูดไม่ออกไปชั่วขณะ ตะลึงงันไปครู่หนึ่ง พลันคุ้มคลั่งขึ้นมา คิ้วตาบิดเบี้ยวถมึงทึง กรีดร้องเสียงแหลม “ฮองเฮาหรือ นางที่เป็นคนใกล้ตาย มีคุณสมบัติอันใดมาเป็นฮองเฮา ข้า... เปิ่นกงต่างหากที่เป็นฮองเฮาตัวจริง!”

นางแผดร้องอย่างสุดเสียงอยู่พักหนึ่ง จู่ ๆ ก็สาวเท้าวิ่งเตลิดออกไปข้างนอก

บรรดาขันทีที่เฝ้าอยู่หน้าประตูเตรียมการล่วงหน้าไว้นานแล้ว ครั้นเห็นนางวิ่งเตลิดออกมาจากในห้อง ก็กรูเข้ามาทันที กดร่างนางลงกับพื้น ล้วงเอาเชือกที่เตรียมไว้แต่แรกออกมา มัดเหลียงเฉิงปี้จนกลายสภาพเป็นหมูแกะรอเชือดในตลาดนัดในพริบตา ไหนเลยจะยังหลงเหลืออานุภาพของพระสนมเหลียงในอดีตอยู่อีก

คนในวังคุมตัวนางเข้ามาในห้อง แล้วคุกเข่าลงต่อหน้าคนทั้งสอง

เหลียงเฉิงปี้มองดูสตรีทั้งสองตรงหน้าที่ในอดีตเคยยอมให้นางรังแกข่มเหงตามอำเภอใจ มีหรือจะยินยอมคุกเข่าให้นางทั้งสอง นางดิ้นรนขัดขืนสารพัด ใบหน้าบิดเบี้ยวราวกับหญิงวิปลาส ปากด่าทอไม่หยุดหย่อน