ตอนที่ 197 แกล้งเมาสุราอาละวาด

ตอนที่ 197 แกล้งเมาสุราอาละวาด

ไป๋อวี้ซินกับหลิ่วหวานหลันผู้นั้นไม่ทันตั้งตัว จึงรีบหลบไปอยู่ข้างทาง

แลเห็นบุรุษผู้นั้นสวมชุดเกราะ รูปร่างสูงใหญ่กำยำ ใบหน้าคมคายองอาจยิ่ง ผิวกายสีทองแดง แววตาคมกริบประดุจเหยี่ยว บนสันจมูกยังมีรอยแผลเป็นอยู่รอยหนึ่ง แม้ไม่ขาวผ่องหล่อเหลาดั่งเช่นที่คุณชายเสเพลในเมืองหลวงพบเห็นได้ทั่วไป ทว่ากลับมีท่วงท่าวาสนาผึ่งผายสง่างามน่าเกรงขามไปอีกแบบ

เพียงแต่บนใบหน้าของเขามีโทสะแฝงเร้น ฝีเท้าก้าวเร็วปานสายลม ก้าวยาว ๆ ออกมาจากประตูเฉียนชิง ประหนึ่งมองไม่เห็นคนทั้งสอง ตรงดิ่งไปข้างหน้า

ด้านหลังของเขา มีขันทีน้อยคนหนึ่งวิ่งกวดตามออกมา ปากก็ยังคงร้องตะโกน “ท่านกั๋วกง ท่านรอก่อนเถิด บ่าวช้าลงหน่อย!”

ไป๋อวี้ซินจำได้ว่าขันทีน้อยผู้นี้คือเสี่ยวถังลูกศิษย์ของหรงอัน จึงร้องเรียกเขาไว้ “ขันทีเสี่ยวถัง นี่มันเรื่องอันใดกัน นั่นมิใช่ท่านซื่อจื่อแห่งจวนอี้หยางโหวหรอกหรือ เหตุใดจึงกลายเป็นท่านกั๋วกงไปแล้วเล่า”