ตอนที่ 192 ซ่อนโฉมงามในตำหนักทอง

ตอนที่ 192 ซ่อนโฉมงามในตำหนักทอง

ส่งลู่ฮ่าวจือจากไปแล้ว เมิ่งเยียนก็เตรียมการลุกขึ้นเช่นกัน

รุ่ยจูทำตามคำสั่งของนาง นำเสื้อนวมสั้นผ้าต่วนสีกากีแกมเขียวลายโบตั๋นก้านขดชุดหนึ่ง กับกระโปรงนวมยาวกรอมพื้นสีแดงลูกพลับกุ๊นขอบลายเมฆาคล้อยอวี้อี้ตัวหนึ่งมาให้

ขณะกำลังจะปรนนิบัติพระนางสวมเสื้อผ้า นางพลันเหลือบไปเห็นบางสิ่ง จึงเอ่ยถามเสียงเบาว่า “พระนาง รอยบนข้อมือนี้ ต้องทายาบ้างหรือไม่เพคะ”

เมิ่งเยียนได้ยินนางเอ่ยถึง ก็ยกแขนขึ้นมาปรายตามอง

เห็นเพียงบนท่อนแขนเรียวผุดผ่องดั่งลำรากบัวอ่อน ปรากฏรอยนิ้วสีแดงหลายรอยสะดุดตายิ่งนัก

นี่เป็นร่องรอยที่ลู่ฮ่าวจือทิ้งไว้

อย่าว่าแต่เมื่อคืนเลย แม้แต่เมื่อเช้าตอนตื่นขึ้นมา เขายังคงกุมแขนทั้งสองข้างของนางไว้แน่น กดนางไว้บนหมอน...

เมิ่งเยียนหน้าแดงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว แม้รุ่ยจูจะเป็นสาวใช้ประจำห้องนอนและนางกำนัลคนสนิทของตน ทว่าร่องรอยเสน่หานี้ถูกนางมองเห็นเข้า ก็ยังรู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง อดไม่ได้ที่จะด่าทอลู่ฮ่าวจือในใจอีกคำหนึ่ง

ทว่าบนสีหน้า นางกลับวางท่าทางราวกับไม่มีเรื่องใดเกิดขึ้น เอ่ยเรียบ ๆ ว่า “มิได้เป็นอะไรมาก ไม่ต้องไปสนใจ”