เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 187 ขอแต่งงาน
“ประมุขแห่งแคว้น...”
ลู่ฮ่าวจือพึมพำกับตนเอง พลางโอบเอวคอดกิ่วของเมิ่งเยียนเอาไว้
“ในเมื่อเป็นประมุขแห่งแคว้น เช่นนั้นเจิ้นคิดจะรั้งสตรียอดดวงใจกลับคืนมา มันจะผิดอันใดเล่า”
“นับแต่เจิ้นได้รับเลือกเป็นองค์รัชทายาท ความเป็นอยู่ทุกสิ่งล้วนมีผู้อื่นคอยบงการ ในแต่ละวันเจิ้นจะสวมใส่อันใด ประดับสิ่งใด ล้วนมิอาจตัดสินใจด้วยตนเอง จนกระทั่งภายหลังจะสมรสกับผู้ใด ก็เป็นอดีตจักรพรรดิที่มีพระประสงค์ฉบับเดียวชี้ขาดลงมา...”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงของลู่ฮ่าวจือคล้ายจะหม่นหมองลงไปบ้าง เมิ่งเยียนจึงอดมิได้ที่จะเอ่ยปลอบประโลมแผ่วเบา “อดีตจักรพรรดิ...ย่อมทรงคำนึงถึงสถานการณ์บ้านเมืองเพคะ”
“เจิ้นเข้าใจเหตุผลข้อนี้ และมิเคยตัดพ้ออดีตจักรพรรดิ เพียงแต่เจิ้นอุตส่าห์มีคนที่ถูกใจได้ยากเย็นยิ่ง จะยอมให้ผู้ใดมาแย่งชิงไปง่าย ๆ ได้อย่างไร อีกทั้งรสชาติเช่นนี้ เจิ้นเคยลิ้มลองมาแล้วหนหนึ่ง ไม่อยากให้มีเป็นคำรบสองจริง ๆ เจิ้นก็แค่อยากให้พวกเขา ส่งเจ้ากลับคืนมา”
ลู่ฮ่าวจือกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ การกรีดโลหิตจากขั้วหัวใจสำหรับเขาราวกับเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยมิสลักสำคัญ “เรื่องนี้มิได้เกี่ยวอันใดกับเจ้านัก เจ้ามิต้องเก็บไปใส่ใจ เจิ้นย่อมรู้ควรไม่ควร”