ตอนที่ 178 รอโรคระบาดครั้งนี้สิ้นสุด เจิ้นจะแต่งตั้งเจ้าเป็นฮองเฮา

ตอนที่ 178 รอโรคระบาดครั้งนี้สิ้นสุด เจิ้นจะแต่งตั้งเจ้าเป็นฮองเฮา

ยามเห็นบุรุษผู้นี้ เมิ่งเยียนรู้สึกอึดอัดใจอยู่บ้าง

ภายใต้ท่าทีภายนอกที่ดูนอบน้อมของเขานั้น คล้ายกับซุกซ่อนหัวใจที่ไม่ยอมสยบเอาไว้ดวงหนึ่ง

ทุกคราที่เซี่ยโหวอวี่ยืนอยู่เบื้องหน้านาง นางมักจะมีความรู้สึกขนพองสยองเกล้าอยู่เสมอ

ดูเหมือนว่า เขาเฝ้าหมายปองสิ่งใดบางอย่างอยู่ตลอดเวลา

ความคิดนี้เพิ่งจะผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ เมิ่งเยียนก็กดข่มมันลงไปเสีย

นางปรายตามองเซี่ยโหวอวี่แวบหนึ่ง เอ่ยถามเสียงเรียบ “มีเรื่องอันใดสลักสำคัญถึงเพียงนี้ หมอหลวงเซี่ยโหวถึงกับลืมเลือนมารยาทและธรรมเนียมไปสิ้น มิผ่านการแจ้งรายงานก็บุกรุกเข้ามาแล้ว”

เซี่ยโหวอวี่ยืดกายตรง ดวงตาทั้งคู่คมกริบดุจเหยี่ยว จ้องมองดวงหน้าอันงดงามหยาดเยิ้มของกุ้ยเฟยเมิ่ง เอ่ยเสียงขรึม “กุ้ยเฟย กระหม่อมบังอาจ ขอให้ท่านเสด็จออกกลับเรือนชุนเจ๋อพ่ะย่ะค่ะ! ที่นี่เป็นสถานที่รวมตัวของผู้ป่วย ท่านมีเรือนกายอันล้ำค่า ไม่อาจให้มีข้อผิดพลาดได้แม้เพียงนิด จะรั้งอยู่ที่นี่ได้อย่างไร!”

นางไม่รู้หรือไรว่าร่างกายตนเองอยู่ในสภาพเช่นไร

กายาเส้นชีพจรวิญญาณโดยกำเนิด ฟังดูไพเราะว่าเป็นของประทานจากเบื้องบน ทว่าสำหรับเจ้าตัวแล้ว กลับเปรียบดั่งหนอนพิษเกาะติดกระดูก