ตอนที่ 175 แส้

ตอนที่ 175 แส้

เมิ่งเยียนครุ่นคิดเรื่องในใจตลอดทั้งหนึ่งราตรี จวบจนกระทั่งท้องฟ้าเริ่มสว่างราง ๆ จึงฝืนข่มตาหลับลงได้เพียงชั่วครู่

ยามลืมตาขึ้นอีกครา ท้องฟ้าก็สว่างโร่แล้ว

นางขยับกายลุกขึ้นนั่ง อวิ๋นเซียงได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจึงเอ่ยถามขึ้นประโยคหนึ่ง “พระนาง จะตื่นบรรทมแล้วหรือเพคะ”

เมิ่งเยียนพยักหน้า นวดคลึงขมับเบา ๆ พลางเอ่ยเสียงแผ่ว “ชั่วยามใดแล้ว พวกเจ้าถึงกับผลัดเวรกันแล้วหรือ”

อวิ๋นเซียงม้วนเก็บม่านขึ้นไปพลาง เอ่ยปากไปพลาง “เวลายังไม่นับว่าสายเพคะ เพิ่งจะผ่านยามเฉินสองเค่อไป พระนางเพียงตื่นบรรทมช้ากว่าปกติไปครึ่งชั่วยามเท่านั้น ตอนบ่าวเข้ามา รุ่ยจูกระซิบบอกบ่าวว่าเมื่อคืนพระนางบรรทมดึกยิ่งนัก เช้าตรู่วันนี้จึงอย่าเพิ่งปลุกตามเวลาเพคะ”