ตอนที่ 160 ไม่เอาพ่อ

ตอนที่ 160 ไม่เอาพ่อ

เมิ่งเยียนชะงักไป ก้มหน้าลงก็เห็นโต้วโค่วเงยหน้าดวงหน้าน้อย ๆ ขึ้นมา ส่งยิ้มคิกคักให้นาง

“แม่หนูน้อย ผมยังไม่ทันเช็ดให้แห้ง ก็ปีนขึ้นมาบนเตียงเสียแล้ว!”

นางลูบศีรษะน้อย ๆ ของโต้วโค่ว ดุด้วยรอยยิ้มประโยคหนึ่ง โต้วโค่วจึงหัวเราะคิกคักร่าเริงขึ้นมาเช่นกัน

วุ่นวายกันเช่นนี้ ลู่ฮ่าวจือที่อยู่ด้านข้างย่อมไม่อาจนอนต่อได้ ทำได้เพียงยันกายลุกขึ้นมานั่ง มองสองแม่ลูกคู่นี้ด้วยรอยยิ้มระคนจนใจอยู่บ้าง

“เด็กคนนี้ติดเจ้าจริง ๆ เจิ้นเองก็คิดไม่ถึง เมื่อครั้งที่เสด็จแม่มอบโต้วโค่วให้เจ้า เจิ้นยังเคยนึกกังวลว่าเจ้าไม่เคยเลี้ยงดูเด็ก เกรงว่าจะมีความวุ่นวายอยู่บ้าง”