กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 156 ฮ่องเต้เสด็จมา เกรงว่าจะยิ่งเหนื่อยยาก
ครั้นประทับรอยนิ้วลงไปแล้ว ในใจของเหลียงชุนหรงกลับสงบราบเรียบยิ่งนัก
เมิ่งเยียนมองดูคำร้องที่รุ่ยจูนำกลับมา พลางยิ้มบาง ๆ “ประคองแม่นางสามเหลียงลุกขึ้น ปรนนิบัตินางไปแต่งหน้าผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า อย่าได้ละเลยเสียมารยาท”
สิ้นเสียง ก็มีนางกำนัลสองนางก้าวขึ้นหน้าไปช่วยพยุงเหลียงชุนหรง
เหลียงชุนหรงคุกเข่าอยู่บนพื้นเป็นเวลานาน ขาทั้งสองข้างจึงชาหนึบจนแทบหมดความรู้สึก กว่าจะลุกขึ้นยืนได้ก็ยากเย็นยิ่ง
ในจังหวะที่จวนเจียนจะก้าวพ้นประตู นางพลันหันกลับมาเอ่ยถาม “กุ้ยเฟย หม่อมฉันยังมีคำถามหนึ่งประโยคอยากจะทูลถามท่าน เรื่องราวในวันนี้ ท่านทรงทราบล่วงหน้าอยู่แล้วหรือเพคะ”