กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 155 สยบ
ใบหน้าของเหลียงชุนหรงแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย ทว่ายังคงเอ่ยอย่างถือดีมีเหตุผล “หม่อมฉันไม่ทราบว่าพระนางตรัสเรื่องอันใดเพคะ หม่อมฉันดื่มในงานเลี้ยงไปหลายจอก จึงออกมาเดินคลายฤทธิ์สุรา เดินอยู่บนทางดี ๆ เพียงแค่พลั้งเท้าแพลงจนพลัดตกน้ำ กลับถูกกุ้ยเฟยจับกุมตัวมาที่นี่อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทั้งยังยัดเยียดความผิดมหันต์ให้แก่หม่อมฉัน หม่อมฉันมิกล้ารับไว้จริง ๆ เพคะ!”
รุ่ยจูตวาด “บังอาจ เป็นเพียงหญิงชาวบ้านไร้ยศศักดิ์ บังอาจมาซักไซ้กุ้ยเฟยเชียวหรือ!”
เหลียงชุนหรงแค่นหัวเราะออกมาคำหนึ่ง “สิ่งที่กุ้ยเฟยทรงกระทำ มิชวนให้ผู้คนยอมจำนน โบราณว่าไว้เมื่อมีสิ่งอยุติธรรมย่อมต้องส่งเสียง หม่อมฉันทวงความยุติธรรมให้ตนเอง มีสิ่งใดไม่ถูกต้องหรือเพคะ?!”
ปากเอ่ยไปเช่นนั้น นางก็ยิ่งรู้สึกว่าตนเองมิได้กระทำสิ่งใดผิด และในมือของกุ้ยเฟยเมิ่งก็คงไม่มีหลักฐานแน่นหนาอันใด