เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 133 คล้ายทำของล้ำค่าบางอย่างหล่นหาย
วันรุ่งขึ้นฟ้าสว่างรำไร ประตูตำหนักเปิดกุญแจ ทหารกองกำลังพิทักษ์สองแถวองครักษ์รถม้าสามคัน ค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากประตูอู่เหมิน
วันนี้ไทเฮาเจี่ยงทรงนำคนทั้งหลายแห่งตำหนักฉางชุนย้ายไปพำนักยังสวนซั่งเหอ
บนรถม้าคันหน้านั่งไว้ด้วยไทเฮาเจี่ยงกับจั้งซิ่ว
เมิ่งเยียนอุ้มโต้วโค่ว นั่งอยู่บนรถม้าคันถัดมาพร้อมกับไป๋อวี้ซิน
รถม้าหลังจากนั้นอีกที ก็บรรทุกหีบสัมภาระข้าวของของพระนางทั้งสองตำหนัก
วันนี้ตื่นเช้าเกินไป โต้วโค่วยังเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ ลืมตาแทบไม่ขึ้น เวลานี้จึงนอนอยู่ในอ้อมอกของเมิ่งเยียนและหลับไปอีกครา
เมิ่งเยียนลูบศีรษะของเด็กน้อย หัวใจขึ้นลงไม่สงบไปตามการหมุนกุกกักของกงล้อรถ
ไป๋อวี้ซินมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถ เอ่ยขึ้นเบา ๆ ตามสบาย “ใกล้จะข้ามคูเมืองแล้วเพคะ”