บทที่ 98 เธอคือคนที่สวยขนาดนั้นแหละ!

บทที่ 98 เธอคือคนที่สวยขนาดนั้นแหละ!

หลินเยียนหว่านนั่งลงบนเก้าอี้ของเขา พลางพลิกดูต้นฉบับภาพร่างที่เขาวาดค้างไว้คร่าวๆ พอนึกถึงความกังวลก่อนหน้านี้ เธอก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามออกมา

“พอคะแนนออกแล้ว คุณวางแผนจะเลือกอันดับมหาวิทยาลัยยังไง?”

เจียงเซี่ยลากม้านั่งมานั่งข้างๆ เธอ ยื่นมือขวาไปกุมมือซ้ายของเธอไว้แน่นพลางยิ้มถามว่า: “แล้วคุณอยากให้ผมเลือกแบบไหนล่ะ?”

หลินเยียนหว่านเม้มปากเงียบกริบ ความจริงเธออยากให้ทั้งคู่เลือกมหาวิทยาลัยเดียวกัน จะดีที่สุดหรือไม่นั้นไม่สำคัญ ขอแค่ได้อยู่ด้วยกันก็พอ แต่การคิดแบบนี้มันจะดูเห็นแก่ตัวเกินไปไหม?