บทที่ 97 เผด็จศึกภายในสามนาที

บทที่ 97 เผด็จศึกภายในสามนาที

“ฉันมาไม่ได้หรือไง?!”

หลินเยียนหว่านแสร้งทำเป็นโกรธน้อยๆ ก็นี่มันบ้านสามีในชาติก่อนของเธอเชียวนะ อุตส่าห์ได้กลับมาเยี่ยมทั้งที นายยังจะไม่ต้อนรับอีกเหรอ?

“โธ่ อย่าไปฟังเจ้าลูกชายคนนี้พูดเหลวไหลเลยจ่ะ เยียนหว่านอยากมาเมื่อไหร่ก็มาได้ตลอด จะอยู่เล่นนานแค่ไหนก็ได้นะ” เซี่ยซานซานรีบออกมาไกล่เกลี่ย พลางถลึงตาใส่เจียงเซี่ยไปหนึ่งที

“ผมแค่หมายความว่ามันเหนือความคาดหมายไปหน่อย...” เจียงเซี่ยเกาหัวแกรกๆ แต่สองสาวต่างวัยคู่สะใภ้กลับไม่สนใจเขาเลย มัวแต่คุยกันอย่างถูกคอ

“เยียนหว่านจ๊ะ ใส่รองเท้าคู่นี้นะ ถึงจะไม่ใช่ของใหม่แต่ซักสะอาดแล้วจ่ะ”